Τετάρτη, 03 Μαρτίου 2010 10:31
Γεια σας φίλοι μου
Έχω μια αμυγδαλιά που κάνει μύγδαλα, τσίγδαλα, μυγδαλοτσιγδαλότσιγδα
Είμαι σίγουρη ότι την είδατε και την αναγνωρίσατε όλοι. Μιλάω φυσικά για την όμορφη νυφούλα του χειμώνα, την αμυγδαλιά.
Η αμυγδαλιά καλλιεργείται στην Ελλάδα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Από τα γλυκά αμύγδαλα φτιάχνουμε γλυκά και ζαχαρωτά, ενώ από τα πικρά αμύγδαλα φτιάχνουμε φάρμακα και καλλυντικά.
Εμείς θα ασχοληθούμε με την αμυγδαλιά, μαγειρεύοντας, κατασκευάζοντας και παίζοντας.
Πριν απ’ όλα αυτά όμως, ας μάθουμε και λίγα πράγματα από τη μυθολογία μας γι’ αυτή.
Φυλλίς, η όμορφη αμυγδαλιάΗ Φυλλίς, μια όμορφη κοπέλα, ήταν κόρη του βασιλιά της Θράκης. Κάποτε, πέρασε από τη Θράκη ο Δημοφώντας, ο γιος του Θησέα, και μόλις την είδε μαγεύτηκε από την ομορφιά της και την αγάπησε. Ο βασιλιάς, με χαρά, του την έδωσε για γυναίκα. Μετά από λίγο καιρό όμως, ο Δημοφώντας νοστάλγησε την πατρίδα του, την Αθήνα, και έφυγε αφού υποσχέθηκε στη Φυλλίδα να γυρίσει γρήγορα κοντά της. Η Φυλλίς που αγαπούσε πολύ το Δημοφώντα τον περίμενε με μεγάλη αγωνία, ανεβασμένη σε μια αμυγδαλιά για να αγναντεύει το δρόμο. Ο καιρός όμως περνούσε, ο Δημοφώντας δε φαινόταν και η Φυλλίς μαράζωνε από τον καημό της. Μέρα και νύχτα, νηστική και λυπημένη, έλεγε τον πόνο της στην καλή αμυγδαλιά και την πότιζε με τα δάκρυα της. Τελικά δεν άντεξε και πέθανε κάτω από το δέντρο. Η αμυγδαλιά ξεράθηκε αμέσως από τη λύπη της. Η ψυχή της Φυλλίδας πέρασε μέσα στον κορμό του δέντρου. Ήταν Γενάρης, στην καρδιά του χειμώνα, όταν ο Δημοφώντας επέστρεψε. Μόλις έμαθε για το χαμό της γυναίκας του, έτρεξε κοντά στην αμυγδαλιά, την αγκάλιασε κι έκλαψε. Το δέντρο πλημμύρισε ξαφνικά από άσπρα και ροζ λουλούδια. Ήταν η ψυχή της Φυλλίδας που χάρηκε βλέποντας τον αγαπημένο της κι έκανε το δέντρο να ανθίσει μέσα στο βαρύ χειμώνα, δείχνοντας τη μεγάλη δύναμη της αγάπης. Από τότε όλες οι αμυγδαλιές ανθίζουν μέσα στο Γενάρη και στολίζονται στα ροζ και στα λευκά πριν ακόμη βγάλουν φύλλα.
Νεράιδα του χειμώνα
Αμυγδαλίτσα όμορφη
στα ροζ είσαι ντυμένη
μες το χειμώνα άνθισες
γιατί είσαι ευλογημένη.
Ελπίδα σ' όλους μοίρασες,
χαρά και τρυφεράδα
τα πέταλα σαν άπλωσες
στην κρύα τη λιακάδα.
Σε βλέπω απ' το παράθυρο
πως στέκεσαι γενναία
στη μέση της μικρής αυλής
νεράιδα μου ωραία.
Την άνοιξη προμήνυσες
στη μέση του χειμώνα
τον ήλιο, το ζεστό καιρό
και τα χελιδόνια.
Συνταγή: Κέικ αμυγδάλου
Υλικά
1 κούπα βούτυρο,
1 κούπα ζάχαρη,
1 1/2 κούπα αλεύρι,
1 1/2 κούπα αμύγδαλα ασπρισμένα κι αλεσμένα,
6 αυγά χωρισμένα,
1/2 κουταλάκι βανίλια
Για το σιρόπι
2 κούπες ζάχαρη,
1/2 κούπα νερό,
1 κουταλιά χυμός λεμονιού
Εκτέλεση
1. Χτυπάμε το βούτυρο με τη μισή ζάχαρη.
2. Ρίχνουμε έναν έναν τους κρόκους των αυγών, το αλεύρι, τα αμύγδαλα και τη βανίλια.
3. Χτυπάμε χωριστά τα ασπράδια με την υπόλοιπη ζάχαρη για να γίνουν μαρέγκα.
4. Ανακατεύουμε τη μαρέγκα απαλά μέσα στο υπόλοιπο μείγμα ώσπου να γίνει αφράτο.
5. Αδειάζουμε το μείγμα σε φόρμα κέικ και το ψήνουμε στους 175 βαθμούς για 1 ώρα περίπου.
6. Βράζουμε όλα τα υλικά για το σιρόπι για 5' και το ρίχνουμε κουταλιά κουταλιά πάνω στο κέικ που πρέπει να είναι χλιαρό.
Κατασκευή: Ανθάκια αμυγδαλιάς
Υλικά
ροζ τέμπερα ή δακτυλομπογιά,
κίτρινη δακτυλομπογιά,
μαύρο κανσόν,
καφέ κηρομπογιά
Σε μαύρο κανσόν τυπώνεται με το δείκτη σας με κίτρινη δακτυλομπογιά τη γύρη. Με το δείκτη και το ροζ χρώμα που δημιούργησατε τυπώνετε γύρω γύρω τα πέταλα. Με καφέ κηρομπογιά ενώνουμε τα ανθάκια μεταξύ τους ώστε να έχουμε ένα κλαδί αμυγδαλιάς.
Κουβέντες στο περβόλι
Σπουργίτης:Σε όμορφη αυλή,
μια Κυριακή πρωί,
τα δέντρα κουβεντιάζουν
τα νέα σχολιάζουν.
Κυπαρίσσι:Στο διπλανό περβόλι,
εκεί κοιτάξτε όλοι,
πώς στέκεται μοιραία,
μια αμυγδαλιά ωραία.
Καρυδιά:Έχει άσπρα λουλουδάκια
ή κρύσταλλα γι’ ανθάκια;
Καθόλου δεν προσέχει.
Το κρύο πώς αντέχει;
Μηλιά:Καμαρωτή πώς στέκει!
Περήφανο λελέκι!
Η πλάση τη θαυμάζει
κι όλοι την κάνουν χάζι.
Κερασιά:Σα νύφη στολισμένη,
τρελή κι ασπροντυμένη,
μας κάνει τη σπουδαία
ή μήπως τη γενναία;
Κυπαρίσσι: Τινάζει τα κλαδάκια
σκύβουν τα συννεφάκια,
η φύση την προικίζει
χειμώνα να ανθίζει.
Καρυδιά: Έι! αμυγδαλίτσα,
είσ' όμορφη κουκλίτσα.
Για λίγο κοίταξε μας
κι αν θέλεις μίλησε μας.
Αμυγδαλιά:Αχ! φίλοι μου καλοί
νιώστε τη δύναμη μου.
Τον κρύο το χειμώνα,
τους πάγους και τα χιόνια
μονάχη μου θα διώξω,
το μήνυμα θα δώσω:
Η Άνοιξη πως μπαίνει
κι ο ήλιος πως ζεσταίνει.
Στη μάχη τη δική μου
γίνετε σύμμαχοί μου,
χαρά δώστε κι ελπίδα
και μια χρυσή ηλιαχτίδα.
Σπουργίτης:Έτσι η αμυγδαλίτσα
η ολόλευκη κουκλίτσα
κέρδισε την καρδιά μας
και μπήκε στα όνειρα μας.
Παιχνίδι: Ψηλαφώ κι αναγνωρίζωΥλικά: ένα καλάθι με αμύγδαλα, καρύδια και φουντούκια, ένα μαντήλι
Βάζουμε σε ένα καλάθι αμύγδαλα, καρύδια, φουντούκια. Ένα ένα τα παιδιά με μάτια κλειστά ή δεμένα με μαντίλι, πιάνουν έναν καρπό και τον ψηλαφούν για να τον αναγνωρίσουν. Αν βρουν τι είναι το κρατούν στο χέρι τους και κάθονται στη θέση τους. Όταν όλα τα παιδιά παίξουν, τότε χωρίζονται σε ομάδες ανάλογα με τον καρπό που κρατούν: η ομάδα με τα αμύγδαλα, η ομάδα με τα καρύδια και η ομάδα με τα φουντούκια. Η πολυπληθέστερη ομάδα είναι η νικήτρια. Τα παιδιά που δε μάντεψαν σωστά και δεν κρατούν καρπό είναι η ομάδα των χαμένων.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
