Με σκοπό να φθάσω στην ανάδειξη των κοινωνικών επιπτώσεων σε προηγούμενο άρθρο, στις 10-02-10, σας πληροφόρησα γι αυτή την «ύπουλη» νόσο αντλώντας τα χαρακτηριστικά της μέσα από την ηλεκτρονική διεύθυνση www.katathlipsi.gr. Μόνον ξεσκεπάζοντας τα πραγματικά δεδομένα ενός προβλήματος μπορούμε να δώσουμε την δυνατότητα της επίλυσής του.
Οι κοινωνικές συνθήκες είναι αυτές που οδηγούν σε κατάθλιψη ή η κατάθλιψη είναι αυτή που με την επιρροή της οδηγεί σε αναστάτωση τις κοινωνικές συνθήκες του κάθε ανθρώπου; Πρέπει να μάθουμε να διαχωρίζουμε την θλίψη από την κατάθλιψη. Όταν κάποιος είναι λυπημένος επειδή έχει απογοητευτεί από τις προσδοκίες του (και καταφέρνει σε σύντομο χρονικό διάστημα να αναθεωρήσει και να ξαναβάλει νέους στόχους) είναι εντελώς διαφορετικό από το να έχει περιέλθει σε κατάθλιψη η οποία είναι μία έμμονη κατάσταση και επαναλαμβανόμενη( με καταστρεπτικές προεκτάσεις). Συμβουλές όπως: «θα το ξεπεράσεις μόνος σου» ή «βγες έξω και θα ξεσκάσεις!», είναι εσφαλμένος τρόπος σκέψης και καθόλου δεν βοηθά στην σωστή αντιμετώπιση του προβλήματος. Είναι επείγον να ξεπεράσουμε την όποια προκατάληψή μας και να απευθυνθούμε σε ειδικούς περί ψυχικής υγείας. Διότι:
Η κατάθλιψη μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που κάποιος σκέφτεται και πράττει. Η αντίληψη που κρατά το άτομο για τον κόσμο κατέχεται από εξαιρετικά απαισιόδοξα σενάρια. Δεν υπάρχουν προσδοκίες ότι τα πράγματα μπορεί να βελτιωθούν και το δυσκολότερο από όλα είναι ότι το άτομο αισθάνεται υπεύθυνο για αυτό. Μέσα σε αυτή την απαισιόδοξη αντίληψη το άτομο υπό-εκτιμά τις δυνατότητες και δεξιότητες του. Επίσης, ψυχο-κοινωνικοί παράγοντες έχουν μεγάλη επίδραση στην εμφάνιση της κατάθλιψης. Οποιοδήποτε αγχώδες γεγονός ή ένας δυσλειτουργικός τρόπος ζωής μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση τους. Πιθανές αφορμές για την εμφάνιση της περιλαμβάνουν γεγονότα όπως: η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, η συνεχής μοναξιά, η ανεργία, η χρόνια ασθένεια, συνεχής συγκρούσεις στο σπίτι ή στην εργασία, συζυγικά προβλήματα, η γέννηση παιδιού, μια τραυματική εμπειρία.
Επίσης, η άφιξη ενός παιδιού, ιδιαίτερα το πρωτότοκο, δεν είναι μόνο μια σημαντική αλλαγή στο στυλ ζωής της γυναίκας αλλά και του άνδρα, όσον αφορά τους διαφορετικούς ρόλους που αναλαμβάνουν, αλλά επίσης μπορεί να φέρει στην επιφάνεια κυρίαρχες συγκρούσεις που σχετίζονται με την δική τους παιδική ηλικία. Ιδιαιτέρως μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι ορισμένοι άνδρες τείνουν να θέλουν να «ξανανιώσουν» την εφηβεία τους και δεν νιώθουν καθόλου έτοιμοι για τον πατρικό τους ρόλο. Δυστυχώς αυτό συμβαίνει και σε μαμάδες οι οποίες ξαφνικά θέλουν να ξαναζήσουν τα φοιτητικά τους χρόνια!
Η εμμηνόπαυση είναι μια κανονική και αναμενόμενη φάση στον κύκλο ζωής της γυναίκας. Οι περισσότερες γυναίκες δεν θα βιώσουν σοβαρές δυσκολίες, αλλά μερικές φορές οι προκαταλήψεις και οι μύθοι που έχουν σχηματιστεί για την φάση της κλιμακτηρίου καθιστούν αυτή την φάση δύσκολη να περαστεί. Ωστόσο, σύμφωνα με ερευνητικές μελέτες, δεν φαίνεται η φάση της εμμηνόπαυσης να ακολουθείται από αύξηση των γυναικών που παρουσιάζουν κατάθλιψη. Σ’ αυτή τη περίοδο της ζωής τους οι γυναίκες περιμένουν ανεπτυγμένη την επιβεβαίωση από τον σύντροφό τους. Εάν δεν υπάρχει ανταπόκριση τότε πολύ εύκολα το ζευγάρι φθάνει στην αποξένωσή του ( ίσως και σε διαζύγιο).
Σε αυτές τις περιπτώσεις, φυσικά, χρειαζόμαστε την αναγνώριση των άλλων για να επιβεβαιώσουμε και να στηρίξουμε τον εαυτό μας. Αν όμως η αυτοεκτίμησή μας βασίζεται αποκλειστικά σε εξωτερικές «αναγνωρίσεις», συνεχώς βασιζόμαστε στους άλλους για να αισθανθούμε καλά και συνεχώς χρειαζόμαστε όλο και περισσότερες επιβεβαιώσεις από περισσότερους ανθρώπους για να μπορέσουμε να διατηρήσουμε μια καλή αίσθηση για τον εαυτό μας. Ωστόσο, μια τέτοια τακτική αφήνει να εναποθέτουμε την αυτοεκτίμησή μας επάνω στους άλλους, με κίνδυνο αυτοί οι άνθρωποι να κατέχουν μια δύναμη και έλεγχο επάνω στην διάθεσή μας.
Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο όταν μια δύσκολη κατάσταση ή μια απειλή εμφανιστεί στο περιβάλλον μας, δεν έχουμε την κατάλληλη δύναμη και πίστη να τη διαχειριστούμε.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|


