Το συνέδριο της ΤΕΔΚ Δωδ/σου κατέδειξε το αναμενόμενο. Την από πολύ καιρό τώρα εκφρασμένη δυσαρέσκεια των μικρότερων Δήμων (των Καποδιστριακών), αφού οι νέοι ΟΤΑ που δημιουργήθηκαν αφέθηκαν μόνοι, να ανταποκριθούν στην πρόκληση της αναπτυξιακής τους ανάτασης.
Την πρώτη ευθύνη, έχει το ίδιο το κράτος, που δεν ανταποκρίθηκε στις υποχρεώσεις του, για την απόδοση των παρακρατηθέντων και τη θεσμοθέτηση νέων επιπρόσθετων πόρων.
Δευτερευόντως, αλλά με μεγαλύτερη ίσως βαρύτητα ευθύνη, φέρουν οι μεγάλοι Δήμοι – όσον αφορά στα μεγάλα νησιά μας- που άφησαν αβοήθητους τους νέους ΟΤΑ, πέρα και έξω από κάθε πολιτικό σχεδιασμό, σε δράσεις που αφορούν και προσβλέπουν στην κοινή ανάπτυξη.
Οι πολύ λίγες προσπάθειες που έγιναν, με αναφορά κυρίως στο νησί της Κω, έμειναν σε επίπεδο εντυπώσεων, όπως απέδειξε η συνέχεια και μιας δήθεν καλής θέλησης για συνέχιση συναντήσεων, που προσβλέπουν στο να, στο θα στο διότι και καθότι.
Επί τρία χρόνια, οι Καποδιστριακοί Δήμοι παρέμειναν μόνοι, απογυμνωμένοι του θεσμικού πλαισίου, φτωχοί συγγενείς των κραταιών, χωρίς βέβαια να παραβλέπουμε και δικά τους, οικονομικά κυρίως προβλήματα.
Η ανάγκη συστράτευσης και συμπόρευσης των ισχυρών παλαιών, με τους ανίσχυρους ακόμα νέους ΟΤΑ, έγινε τα τελευταία χρόνια περισσότερο επιβεβλημένη και ομολογημένη. Σε θεωρητικό προφανώς επίπεδο αφού η πραγματικότητα δείχνει άλλα. Θα περίμενε δηλ. κανείς, τα Προγράμματα Εκτελεστέων Έργων των τριών Δήμων της Κω, να είναι αλληλένδετα σε βασικούς τομείς, όπως η διαχείριση των υδάτινων πόρων κι η χωροταξία, λέμε εμείς ως παράδειγμα. Οι τρεις Δήμαρχοι, ας προσδιόριζαν και τους άλλους αναγκαίους τομείς κοινής δράσης, για τη συνολική ανάπτυξη σε επίπεδο νησιού, αν όλοι αυτό επιθυμούν και όλα δείχνουν ότι εκεί οδηγούμαστε.
Αν αυτή η ειλικρινής αναγκαία προσπάθεια, είχε διαφανεί από την αρχή της θητείας των σημερινών Δημοτικών Αρχών του νησιού, με την ιδιαιτερότητα ότι όλοι εξελέγησαν για πρώτη φορά (δεν ήταν δηλ. συνέχεια της προηγούμενης τετραετίας), πολύ σημαντική η συγκυρία, σήμερα οι κάτοικοι των Δήμων Δικαίου και Ηρακλειδών, θα είχαν σαφώς μικρότερες επιφυλάξεις, λιγότερα γιατί και περισσότερη θετική σκέψη.
Η επιδίωξη του Δημάρχου του Δήμου της Κω, να εμφανίζεται μονίμως και διαρκώς, ως ο αυριανός Δήμαρχος της Καλλικρατικής Κω, δημιούργησε σε αιρετούς και πολίτες των άλλων δυο Δήμων, αίσθηση χειραγώγησης και ηγεμονισμού, του ισχυρού προς τον αδύναμο. Εκούσια η Δημοτική Αρχή, καλλιεργεί προσωπολατρική προβολή του κ. Κυρίτση, αντί να έχει πείσει στα τρία χρόνια εξουσίας της, ότι αυτή Δημοτική Αρχή, θα χρησιμοποιήσει την εμπειρία στην τεχνογνωσία και την τεχνολογία της, για τον από κοινού σχεδιασμό, για την ενιαία ανάπτυξη.
Έχουν λοιπόν δίκιο οι Δήμαρχοι και οι πολίτες των Δήμων Δικαίου και Ηρακλειδών να απαξιώνουν τον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ με ό,τι αυτό συνεπάγεται; Έχουν δίκιο να αισθάνονται ότι παγιδεύονται σε θεσμικές συμπληγάδες;
Δύσκολα θα έλεγε κανείς το όχι, απ’ όποιαν πλευρά κι αν έβλεπε το ζήτημα.
Παρ ‘όλα αυτά, οι Δήμαρχοι που έχουν πεισθεί περί της αναγκαιότητας εφαρμογής
του σχεδίου ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ, οφείλουν να ενημερώσουν τους δημότες τους για τα
οφέλη, μέσα από λαϊκές συνελεύσεις. Η λογική των δημοψηφισμάτων, όσο αντί κι
αν ακούγεται, πρέπει να αποφευχθεί στη συγκεκριμένη συγκυρία. Υπάρχει
διαμορφωμένο ένα κακό αλλά και άδικο για το Νομοσχέδιο κλίμα, με ευθύνη των
μεγάλων Δημάρχων. Εύκολα να το κατανοήσει κανείς, εύκολα να το δικαιολογήσει,
πολύ δύσκολα όμως να το αποδεχθεί.
Οι Δήμαρχοι που δεν έχουν πεισθεί, ώριμα σκεπτόμενοι επίσης αν παρατηρήσει κανείς τους προβληματισμούς τους, ζητούν στην ουσία πίστωση χρόνου, απόρροια και αυτή της ίδιας συλλογιστικής.
Αντιλαμβάνονται, ότι το έλλειμμα πόρων για να καταστούν αυτοδύναμα κύτταρα, είναι ουσιώδες και αποτελεί ασαφές σημείο της πολιτείας, στο Νομοσχέδιο Καλλικράτης.
Είναι το σημείο, που θα τους οδηγήσει αναγκαστικά στην ενδυνάμωση, μέσα από δικές τους δομές ανάπτυξης. Αρκεί να διαλέξουν ένα άλλο μοντέλο από αυτό που ακολούθησε ο Δήμος της Κω την τελευταία τριετία. Της διάλυσης, της αποσύνθεσης, του ακρωτηριασμού, του ηγεμονισμού!
Σήμερα, αιρετοί και πολίτες του νησιού, αδυνατούν να αποδεχθούν ότι αύριο, θα συνεργασθούν με ένα Δήμαρχο που στο άκουσμα της συν-εργασίας, έβγαζε τη μπέπμελη. Διερωτώνται σήμερα αιρετοί και πολίτες των άλλων Δήμων:
Πως μας αγκάλιασε ο Δήμαρχος ηγέτης, που αντί να συν-εργάζεται, διέλυσε κάθε τι συν-εργασιακό (Διαδημοτικές Επιχειρήσεις), επιρρίπτοντας επιπροσθέτως ευθείες αιχμές για κακοδιαχείριση σε συν-αδέλφους του;
Πως ο Δήμαρχος ηγέτης που διαλύει δημοτικές επιχειρήσεις και υπηρεσίες, παραχωρώντας εργασία και χρήμα σε μεγαλοεργολάβους επιτρέποντάς τους έτσι να εγκατασταθούν μόνιμα πλέον, έτοιμοι να αναλάβουν κάθε έργο σε βάρος των μικροεργολάβων του νησιού, θα πείσει ότι αυτό συμφέρει την τοπική οικονομία;
Πως ο Δήμαρχος ηγέτης που καθιερώνει τη ενοικίαση εργατικού δυναμικού, θα πείσει ότι αντιλαμβάνεται το πρόβλημα της ανεργίας στο νησί και το στήσιμο ενός ισχυρού νέου Δήμου;
Πως ο Δήμαρχος «τσακάλι» – και πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου, που επίσης ήταν επί τρία ολόκληρα χρόνια - με το που ανακοινώνεται επίσημα η Διοικητική Μεταρρύθμιση (ένας Δήμος στην Κω), βρίσκεται ξαφνικά στην Κέφαλο και κλαίει πάνω από το κουφάρι του κατεστραμμένου παραθαλάσσιου δρόμου;
Πως λοιπόν και όλα αυτά, δεν θα επηρέαζαν στη διαμόρφωση μιας αρνητικής εικόνας, σε επίπεδο νησιού!
Ας μην κάνουμε ξανά τα λάθη του Καποδίστρια.. Εκείνους δε, που έπαιξαν σε βάρος του θεσμού της Αυτοδιοίκησης, μπορείτε να τους περιμένετε στου Νοέμβρη τις 14 - γωνία.
Γίτσες !
Τώρα κλαις/ γιατί κλαις,
συ δεν είσαι/που γέλαγες χτες;;; (για να μην πούμε χαχάνιζες)
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|


